In Nederland wordt in toenemende mate gesproken over wonen op het water. Langzamerhand wordt hiernaar ook serieus projectmatig gekeken. Drijvend Wonen kan daarbij een adviserende en begeleidende rol spelen.




Aanbeveling naar aanleiding van een bericht van iemand die zich afvroeg:
"Waar blijven al die drijvende woningen"?

Veel mensen zijn enthousiast over wonen op het water, kijk maar naar de circa 10.000 woonboten (drijvende woningen in allerlei soorten en maten) die al sinds jaar en dag op hun ligplaatsen op de Nederlandse wateren dobberen. De meesten van hen hebben ooit zelf het wiel uitgevonden en hebben alles geregeld wat nodig is: waterpeilbestendige toegangsvoorzieningen, vorstbeveiligde waterleidingen om maar eens wat te noemen (voor individuen blijkbaar simpele zaken waarover projectpartijen oeverloos kunnen vergaderen). Oude bootjes naast nieuwe arken, alleenwonenden tussen gezinnen, alle variaties komen voor.
Het aantal ligplaatsen breidt echter niet uit, het aanbod is niet afgestemd op de vraag. De overheid wil dat blijkbaar niet. Ik ben ervan overtuigd dat je morgen een groot aantal ligplaatsen kunt uitgeven (verkopen) die dan als het ware overmorgen allemaal verkocht zullen zijn aan mensen die zelf hun droom willen verwezenlijken.
Maar dat gebeurt niet, er wordt alleen gepraat over projecten van "watervilla's" (omdat dan woonboten of woonarken ineens een besmet woord is). En dus blijft het bij praten (zoals ik al jaren merk tijdens congressen, netwerkbijeenkomsten en dergelijke) en wordt er niet of nauwelijks iets gerealiseerd. En als dat toch gebeurt, vallen de verkopen doorgaans zwaar tegen en worden projecten zelfs afgeblazen.
Wil je dus meer doen dan praten? Steek dan als overheid eens je nek uit en start projecten met ligplaatsen waar mensen hun zelf ontworpen woonark of varende woonschip kunnen afmeren.

De wil is er wel, nu nog de waterweg vrij maken.

Niek van der Sluis